cultuur in amsterdam oost watergraafsmeer
gedichten in Park Frankendael
 
Vier dagen voordat Poëzie in Park Frankendael plaatsvond werden bewoners uit Oost/Watergraafsmeer door een dichterduo uitgedaagd een dichtregel aan te leveren. Een groep van professionele dichters ging hiermee aan de slag en schreef een gedicht met als inspiratiebron de aangeleverde dichtregel. Het resultaat mag verbluffend genoemd worden. In zo?n korte tijd scherpe, mooie, vrolijke, ontroerende en/of geestige gedichten schrijven. Alle gedichten wapperden zondag 20 juli aan de lijn in Park Frankendael. Lees hieronder het resultaat!



Illus 7.7

borg het zeker
in de ingewanden van je jas
Illus zeven punt zeven

object dat in zich zelf leeft
zo lang de betekenis brandt
in het artste of art
de woorden verlegen

zolang schrijven wij Illus 7.7
heten wij Illus 7.7 welkom in de poëzie
dragen wij driekwart broeken
van de wereldmarkt


pom wolff





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Boertien Han
De driekwart broeken van de wereldmarkt








Park


Ze steekt een teen in het water

het is zomer, in geplooide kringen

rimpelen bomen gespiegeld mee

- ik maak een begin

ze drinkt haar koffie uit, likt laatste

donkere druppels van de rand

espresso

- na het einde van de koffie

blijft het porseleinen kopje

bij heldere hemel ’s nachts wordt

ze door sterren overweldigd en

de gedachte

- voor het begin en na het einde

is er altijd al geweest

laten we daar vandaag in het park

onder bomen, op gras, over zwijgen.



Ineke Holzhaus


Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Marja Christiaanse
Voor het begin en na het einde is er altijd al geweest







dimensie

het is waar,

niets is blijvend

en zo is alles niets

maar als alles niets is

is het niets ook alles

heeft leegte inhoud

het niets
geeft geen houvast,

toch is het daar


© JohnN





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Mevr. Bosschaart
Het niets geeft geen houvast, maar het is er toch







vroeger was alles beter

als je het geloven wilt

maar ach

ik ben mezelf van vroeger

ook niet meer

vroeger kon ik praten over vrijheid

ik kende 1 oorlog en

1 bevrijding

en we dansten om de vrijheidsboom

nu ken ik al zoveel oorlogen

hoorde zovaak gepraat over vrijheid

dat ik begreep

dat iedereen dan iets anders meent

maar wat vroeger is geweest
'zuerst das Fressen' geldt nog steeds

en de veelvraten

die vreten altijd het meest



© JohnN





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Mohsen Trousi
Vroeger kon ik praten over vrijheid






Het is zo’n ochtend dat ik denk waarom lacht iedereen naar mij?

ha ha - ha ha

vannacht begon het al – om 6 uur – geschater

ha ha ha ha …. ha hah ah hahah

helemaal zeker ben ik niet

het was bij mijn voeten

misschien was het voor kat

7 uur aan tafel het ontbijt

voor mij? Dat gelach hahaha

terwijl ik gewoon mijn boterham met hagelslag..

beetje trillen mijn koffie omgooi haha de dag begint

alles normaal beetje trillen

8 uur dan onderweg gestruikeld

haha?

gat in mijn kop

ook zo lollig neiet aldat bleod opstaart

opstaat van hont

hont lag nied!

tande engh! gries!

Hee- haa

Is mij tand!

Hoeiiiie hiehoei

Waarom lach iedereen naar mij

Ik is geoeet

Nix aqan hantjjje

Blijf af neee e ik agniet meee nee

Neitet laggge!


Bouwina de Ridder


Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Barbara Boots
Het is zo’n ochtend dat ik denk waarom lacht iedereen naar mij?









Krakend in brommende rinkelende voertuigen

propt hoofd en lijf zich dwars

door zuchtende wijken

Loom in kleurige kakelende dozen

nuttigen moede families

makkelijke maaltijden

Dapper op hoge poten

sprint de eenling zich een weg

naar buiten!

Knarsend in een zee van groen

leegt zich langzaam lijf en geest


Moniek Warmer






Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Gijs Hendrix
Knarsend in een zee van groen
Leegt zich langzaam lijf en geest












Vroeger kon ik praten over vrijheid

Ik dacht vrijheid

Ik at vrijheid

Ik droomde vrijheid

Ik vreesde vrijheid

Ik: vrijheid

dacht ik…

Moniek Warmer





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Mohsen Trousi
Vroeger kon ik praten over vrijheid









Belofte



Sissend, puffend en klingelend

reed hij daar

de stoomtram, Gooise moordenaar

over de Middenweg in Oost

langs velden voor de voetbalsport

die nooit mochten verdwijnen.



Zoveel voetstappen

liggen er voor mij in Oost

fietsend reed ik langs de velden

in mijn blije jongenstijd

bij mij oude man welt een traan

omdat een belofte is vergaan.



Leo Schatz






Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Martin Verbeet, stadsdeelvoorzitter
Zoveel voetstappen in Oost







volgend jaar wil ik witte tulpen op mijn balkon

ze zullen het licht absorberen

van de morgenzon in hun doorschijnend blad



in de schaduw van het middaguur temperen zij

de kleurencirkel van het plein

heldere vitrage hangend aan een schone hemel



zacht verspreiden zij hun licht als de avond valt

langzaam verdwijnt het wit

in de gesloten kelken rond de zwarte stampers



schildwachten staande voor mijn open deuren

stevige silhouetten in de nacht

volgend jaar zomer zal ik eindelijk buiten slapen





© anke labrie







Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Tierza Wiersma,
Volgend jaar wil ik witte tulpen op mijn balkon













Uilen riepen boven het park.

De kerkklok sloeg twaalf uur.



Er liep een hondje langs het hek.

En wie kwam er aan? Een valse heks.



“Spinnenkoppensoep en nachtschadethee,”

krijste ze. “Fikkie, ik neem je mee!”



Jankend vluchtte het arme dier weg.

Daar ging haar smakelijk broodbeleg.




Merik van der Torren






Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van mevrouw Detta,
Er liep een hondje langs het hek en wie kwam er aan… een valse heks













WASGOED





Ik kwam haar tegen

in een kamer vol was

die nooit meer gestreken zal worden

tot is, tot zal zijn.



Haar hoed lag naast het bed.



De ochtend erna

tref ik sporen van lust

die meer met de dood te maken hebben

dan met liefde.



Je bent een ander, zegt ze naakt.

Ga maar, jongen, het was goed,

onderbroeken op mijn hoed.

Zo krimpen soms de jaren.



Robin Veen




Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van mevr. van de Bergen
Wat is dat goed, onderbroeken op mijn hoed












Een bejaardenhuis in Goeree-Overflakkee

Zou met de bus een ritje naar zee,

Maar, o wee, een ieder was in nood,

Omdat de directie gebood:

Jan, Piet en Klaas moeten ook mee.

O nee, riep dikke tante Kee,

Dat stelletje, dan ga ik niet mee.

Niets dan sigaretten, drank en lekkere wijven,

Stiekem langs je knieën wrijven.

Toch zijn ze wel gegaan naar zee,

Al riep tante Kee, o hemeltje, nee.

Ze zetten een walkman op haar witte hoofd

En hebben haar de vogeltjesdans beloofd

En ieder was vrolijk tot in de w.c.,

Want Jan, Piet en Klaas gingen weer mee.

Mirjam Al





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van mevr. Smeijer
Jantje, Pietje, Klaasje moeten ook mee












Summer's tale

Summer seems to be very shy this year

it hides among the leaves of an old plane-tree

or behind the solid trunk of a sheltering oak

it spies upon children wearing warm sweaters

playing in the park, ready to jump on their bicycles

and hurry home when the first drops fall

it listens in to a young couple, lying in the grass

whispering sweet words, but suddenly cursing

because of the shower that drowns their caresses

come on, Summer, show yourself

before impatient Autumn does!

let us admire your brilliant green dress

with its border of sun-drenched flowers

tempt us with your tight blue skies

touch us with your pleasing breeze

don't be shy, give it a try

when no one's watching but me

I would like to have some sun

to walk naked in the park

I'll dance into your sultry sunset

my fair skin glowing in the dark

© Vera De Brauwer




Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Joost en Martha
I would like to have some sun to walk naked in the park






Metamorphosen

Zoals de herfst pleit

voor de wapenfeiten

van de verstorven lente

zo stuur ik jou

naar de koelkast om nog een biertje

voor me te halen, lieverd

want we kleuren donker in de zomer.

Kees Godefrooij








Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van E. Koning
Donker in de zomer












Een stukadoor uit Kraantje-Lek

verschoot van kleur door kalkgebrek,

zijn hoofd verliep van rood naar blauw

dat overkwam hem niet zo gauw.



Normaal werkt hij met vaste hand

legt pleister, gips en steenverband

maar hoe nog een plafond gewit

als niets meer in de emmer zit?



Hij plaste rijkelijk in het vat en

met een handje vogelzand werd

heel de inhoud, ruw geschat

zo wit als de Broek in Waterland.



Jeanne Wesselius







Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Ashley, Melanie, Kaylee
Zo wit als de broek













Knarsend in een zee van groen

leegt zich langzaam lijf en geest

vaste wandelaars in het plantsoen

weten: Gijs is hier geweest.





Jeanne Wesselius








Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Gijs Hendrix
Knarsend in een zee van groen
Leegt zich langzaam lijf en geest











Zomaar zomer

op een dinsdag

zomaar lopen

in een halflege stad

zomaar slenteren

van boom naar boom

zomaar tussen de zaadjes

van de linde

Kleine groene bolletjes

op en neer in juliwind

geen merel, geen lijster

die op de takken mee schommelen

het is zomer, rusttijd

ook voor de lindeboom en voor mij

zodat ik zomaar lopen kan

tussen talloze zaadjes

Machtelt van Thiel





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Joke Hahn
Zomaar op straat lopen tussen de zaadjes van de lindeboom








Gedicht voor Margreet Krom

voor wie het zonnetje schijnt

maar die zich afvraagt

waar haar zonnetje is


Die gele dwergster met zijn middellijn

van bijna anderhalf miljoen kilometer

is 149.598.000 kilometer

van me vandaan

en ongeveer precies even ver weg

is mijn liefje.

Jos van Hest





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Margreet Krom
Het zonnetje schijnt, maar waar is mijn zonnetje?










Ik ben uitgezind

Zomer, winter

herfst, lente

Ik ben uitgezind

Dolzinnig van het idee

met een zomers briesje

als een druppel op een blad

van een boom op Frankendael

neer te zwieren, met elan

zonder is ook goed

ben ik dolzinnige uitgezind

Dasja Koot













Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Youscé
Ik ben uitgezind

















Knarsend in een zee van groen

schuilt park Frankendael

peinzend over het nu verder moet

'Frankendael naar Baudelaire'

zo verschrikkelijk tot in de puntjes ...

krakend onder het blauwwitte dek

zweet druppelt langs de basten

soms als ware het hars

overleggen de groenen met elkaar

zo heftig dat je het hoort knarsen in een zee van groen



Dasja Koot






Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Gijs Hendrix
Knarsend in een zee van groen









Voor Emilie

soms is het leven mooi

soms is het heel lelijk

en vandaag is het heel lelijk

nee, ik wil niet dat je komt

nee, ik wil niet dat je me zo ziet

nee, ik wil er verder niets over zeggen

dan wordt het alleen maar erger

soms is het leven heel lelijk

nee, nee, nu hang ik op

Jos van Hest














Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Emilie
Soms is het leven mooi, soms is het heel lelijk







1, 1 plus 5, 1 plus 10, 1 plus 25

Als kinderhanden in het luchtledig reiken,

de moederschoot ontsproten zijn

Als kinderjuffrouwen in de luchtpijp reizen,

de moedervlek onttoverd zijn

Als kinderpsychiaters in het luchtruim recruteren,

de moedwil ontvaren zijn

Als kindertehuizen in de luchtsteen repeteren,

het moeras ontwaterd zijn

Jubbe het Hart





Amsterdam Oost/Watergraafsmeer
Inspiratiebron, dichtregel van Janneke Bartelds
Als kinderhanden in het luchtledige reiken,
de moederschoot ontsproten zijn








Hieronder leest u gedichten van bezoekers aan Poëzie in Park Frankendael. Zij werden op zondag 20 juli ter plekke aan het schrijven gezet. Sommigen volgende een workshop poëzie van Joost Swanborn, anderen van poëziedocent Jacques Brooijmans.




Vandaag

Eet ik letters

Drink ik

Woorden

Van park en gras en groen

Ik snoep kleuren

Van parasols

Hang woorden

Aan de waslijn

Te drogen

VANDAAG

Staat op papier

Vandaag is

Dicht – dichter – dichterbij



Jakoba Gundelach
Park Frankendael, 12 juli 2008











Waar zijn de kippen?

Waar zijn de kippen?

die driftig pikkend

rondstruinden in de berm

met kleine pluizenbolletjes

die achter hun moeders renden

Waar zijn de reigers?

met hun nesten hoog in de bomen

het pad eronder volgescheten: ik ben thuis

Nu staat er nog een enkele

op één poot, statig in de plas

roerloos te wachten op?



Clara Moerman
Park Frankendael 20 juli 2008










Natte bladeren

Roerloze sloos
Scheve bomen

Stenen met mos

Groen, getjilp

Mijn kindje: open doen





Marianne Kuijper
Park Frankendael 20 juli 2008











PP
De Pie
Pee
Pik
Puk
Pii
Bla
Pa
Penno
Snuitje van de kat


Roderick, 6 jaar
Park Frankendael 20 juli 2008







Bloemen

Kukeleku
Ik heb ze voor mijn moeder geplukt
Ik heb het mijn moeder verteld
De bloemen kakelen als kippen



Hadewych, 5 jaar
Park Frankendael 20 juli 2008










Twee banken kijken

naar een oude man

Roderick lacht zich ziek om Jan Rot
De koningin der weiden
ruikt naar boter

zegt Hadewych
Maar de boterbloem ruikt niet

en de Valeriaan ruikt ‘weng’

We gooien met bloemhoofdjes

naar elkaar en die blijven

graag aan ons hangen: klitten



Vake en Hadewych
Park Frankendael 20 juli 2008









Stilte

Ruisen van de wind

Tjilpen van vogels

Rustig water

Groene bomen

Gevoel van vrede

Zeldzame rust in de drukte

Kinderwijsheid

Frankendael



Tien Sunarno
Park Frankendael 20 juli 2008






Stortbui legt sluier over bomen

Kleurt stammen diepzwart

Legt plassen in gras aan

Ogen die turen omhoog

Spiegel zijn ze, die geslagen wordt.



Karina Meister
Park Frankendael 20 juli 2008




Een stortbui slaat de trommel

brengt de woorden in cadans

De druppels op het witte tentdak

trekken hun eigen baan



Karina Meister
Park Frankendael 20 juli 2008







Zonschuw

Regen slagordent pluimriet

Gras schuilt langszij eenzaam steen

Leeg bankhout sombert donker water

Raaf snelt pijlend over kroos

Nat onderkruid woekert door de jaren

Vanuit de fake-ruïne spilbeent

onverstoord de frêule naar haar tuinkabouters



Rob Kars
Park Frankendael 20 juli 2008






Een druilerige zondagochtend

Hoogzomer in Park Frankendael

Kleumend en koud

Een eenzame hond doet een plas

tussen de molshopen

Schuilen onder lekkende parasols

schrijven we waaigedichten



Ria van Teeffelen
Park Frankendael 20 juli 2008





Omhelzing in het park


Liggend in het gras

Word ik ouder

Omhels, omarm mij

Geel en jong groen wappert in de bomen

Rosé vloeit rijkelijk en

Geluidloos valt een glas


Ineke Kroese
Park Frankendael 20 juli 2008





De oude hommel

Zondagochtend in het park

Het is niet de eerste keer

Dat we wilde bloemen zien

En verder

In het lommergroen

Een trotse reiger op een boom

“zonnebadend” “lonely” loom

Peinzend over vette vissen

Die hij zeker niet mag missen

Uit het bruine brakke water

Hoort hij zuchtend hun geschater...

Vandaag is het stil

En de wind niet thuis

De zomer doet kil

En de regen die bruist

De oude hommel, regenzat

Kan niet meer verder op haar pad

Ze zoekt een bed om uit te slapen

En oude dromen op te rapen



Sabine Bukowski
Park Frankendael 20 juli 2008










Op een lege zomerdag

Wind waait grijzig langs me heen

Oude jurk, gemiste kans

Verse woorden vallen dood

Op een lege zomerdag

Zon glijdt langzaam van me af

Blote voeten, koude grond

Stemmen kruipen uit mijn hoofd

Op een lege zomerdag



Maaike Goddijn
Park Frankendael 20 juli 2008









Echte vrijheid

Wees niet bang, je kunt opnieuw beginnen
Binnen warm, tijdloos samen, lekker eten
Pak die hand maar vast en laat hem soms weer los
Helaas komt de nacht ten einde
De deur gaat open en we sluiten even onze ogen
De vogels zingen bij de zon die verder gaat
In het park bij de lavendel bloemen
Voelt het paarse heel vertrouwd
Boven zorgen wolken voor herinneringen
Aan je ouders van wie je alles hebt geleerd
Wees niet bang, je kunt opnieuw beginnen
Pak die hand maar vast en laat hem soms ook los
Vogels raken bomen even aan en vliegen weg
Het park heeft het ook met jou gedaan.



Rinie Schmidt
Park Frankendael 20 juli 2008





Park zonder horizon

Waar een huis stond in een grasveld horizon
En ik die schaduw geef aan mensen die niet minnen
Laat mijn bladen breken in de wind
Geen netwerk, geen vaten, geen vocht
Onder mij geen ruzie en geen woorden
Geen afgezakte lipstick of rouge die nog rose is.
Waar een huis stond, sta ik nog
Geen stap voor mij, geen pad begaanbaar
Een vrouw voor mij een kind nog
Loopt zachtjes zingend met mij weg.



Juvu de Ruiter
Park Frankendael, 20 juli 2008








Ik zie modderig water met riet erin

Ik hoor auto’s en de tram

Ik ruik lekker en mijn vrouw ook

Ik moet denken aan de zon



Jan en Beitje
Park Frankendael, 20 juli 2008





Het gaat regenen

alleen de planten en auto’s zijn blij

het kleine Nederland lijkt zo onecht

maar de regen laat ons dromen



Eefje en Olivier
Park Frankendael 20 juli 2008







NAT! NAT! NAT!

Van de regen uit de drup

Schuilen onder een uitgevouwen scherm

Flarden stemmen, fado

De lucht van plastic tafelkleed,

Soppend gras, koffie ergens ook.

Meer dichters dan vogels hier

En lachtende honden onder parasols

Wij schrijven ons op hard gras

Tegen de verdrukking in

Van de regen uit de drup



Hannie Herk
Park Frankendael, 20 juli 2008










Het leven zelf

Regen en oneindige wind

(ik) huiver

omarm de wijze ruwe boom

(ik) schuil

’t vaste pad loopt over ’t vloeiende water

(ik) mijmer

dreigende wolken breken in blauw

(ik) ben verrast

de plotse hitte van de sterke zon

is

als het leven zelf



Jolanda Bergsma
Park Frankendael , 12 juli 2008








De poëzie van

een natte dag

in

park Frankendael

stappen over

de paden

door de plassen

en de prut

reizen in

melancholie

van oor tot oor

van top tot teen



Martine Bonnema
Park Frankendael, 20 juli 2008






Het groen

is anders

vanmorgen

dan toen

de wereld

vroeger was

en jong

Toen schepte ik

de zon uit het water

tot het op was

-de zon bleef-

nu roept de maan

dat het donker wordt



Jakoba Gundelach
Park Franklendael, 12 juli 2008








stilstaand water met kringen van de regen

aan de rand zet ik mijn tent op

tussen het groen van de Ardennen

met mijn hoofd druk ik de haringen

in zompige grond



Frans Terken
Park Frankendael, 20 juli 2008







Frankendael op zondag

In het park

zie ik dichtregels en planten

ruik ik de frisheid van de dag

hoor de vogels en de wind

en denk

het wordt toch een mooie dag



Chrisje Vrij
Park Frankendael 20 juli 2008